Po ustaniu zatrudnienia jednostka wypłaciła byłemu pracownikowi ekwiwalent za niewykorzystany urlop w wysokości: 1.852 zł brutto. Zgodnie z przepisami, potrąciła składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, miesięczne koszty uzyskania w wysokości: 111,25 zł i ustaliła zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. W trakcie pobytu pracownika na urlopie bezpłatnym nie są za niego naliczane i odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne. Przerwę związaną z urlopem bezpłatnym, oczywiście w ramach danego miesiąca kalendarzowego, wykazujecie na druku ZUS RSA. Jako kod świadczenia/przerwy podajecie symbol 111, bez Jednocześnie, wydatki, które nie są rozliczane w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne, stanowią koszty uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związane z przychodami i należy je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednio w dacie uzyskania odpowiadających im przychodów bądź w przypadku kosztów pośrednich na Ekwiwalent za urlop, premia i odprawa stanowią przychód ze stosunku pracy uzyskany w grudniu br. Zatem pracodawca powinien w grudniu pobrać zaliczkę na podatek od wszystkich trzech wypłat, z zastosowaniem kosztów uzyskania przychodów oraz kwoty zmniejszającej podatek (pracownik złożył PIT-2 i nie zgłosił zmian w zakresie tego – 1777,99 zł (przychód) – 111,25 zł (koszty uzyskania przychodu) + 68,55 zł (składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika nadpłacone w styczniu) = 1735 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych) – podatek: 1735 zł (podstawa opodatkowania) x 18% (stopa procentowa podatku) – 46,33 zł (ulga podatkowa) = 265,97 zł Koszty uzyskania przychodów autorów i twórców. Inaczej jest traktowana sprawa kosztów uzyskania przychodów twórców i autorów (artystów) zatrudnionych na umowę o pracę. Mają oni bowiem prawo do podwyższonych, 50-procentowych kosztów uzyskania przychodów. Rocznie nie mogą one jednak przekroczyć połowy pierwszego progu skali lsYj5. Pandemia koronawirusa sprawiła, że wiele firm ma problemy z płynnością finansową i na różne sposoby szuka oszczędności. Jednym z nich jest wysyłanie pracowników na urlop, co jest jednak niezgodne z prawem. Pracownik może jednak skorzystać z urlopu jest urlop bezpłatny?Urlop bezpłatny to przerwa w wykonywaniu pracy. Podczas niej zawieszeniu ulegają obowiązki pracownika i pracodawcy. Nie jest on wliczany do stażu pracy. Za okres zwolnienia ze świadczenia pracy nie przysługuje pracownikowi wynagrodzenie i nie ma on prawa do pobierania świadczeń z ubezpieczenia także: Obejrzyj i dowiedz się, jak chronić się przed koronawirusemUrlop bezpłatny jest nielimitowany. Przepisy nie określają żadnej granicy, do jakiej może być on udzielony. Pracownik, który przebywa na urlopie bezpłatnym nie może otrzymać wypowiedzenia umowy o pracodawca płaci ZUS?Osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym traci prawo do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Przez cały okres trwania urlopu pracownik nie podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym. Ze względu na to, że wykonywanie obowiązków przez pracownika jest zawieszone, pracodawca nie musi opłacać składek do Zakładu Ubezpieczeń powinien pamiętać o obowiązkach, jakie na niego nakłada system ubezpieczeń społecznych. Musi poinformować ZUS o przerwie w podleganiu ubezpieczeniom przez pracownika. Jest także zobligowany do comiesięcznego składania raportów ZUS pracodawca może odmówić urlopu bezpłatnego?Urlop bezpłatny jest udzielany na pisemny wniosek pracownika. Ten nie musi uzasadniać swojej decyzji. Pracownik może składać wniosek o urlop bezpłatny w celu podjęcia innej pracy, odpoczynku lub sprawowania opieki nad dzieckiem. Pracodawca ma jednak prawo do tego, by odmówić pracownikowi urlopu że pracodawca nie może zmusić pracownika do jego wzięcia ani skierować go na taki urlop. Nawet w obliczu problemów finansowych firmy spowodowanych epidemią koronawirusa pracodawca nie ma takiej newsa, zdjęcie, filmik? Wyślij go nam na #dziejesieOceń jakość naszego artykułu:Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści. Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (np. opłaty notarialne, koszty pośrednictwa itp.). Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. W przypadku nabycia nieruchomości (lub praw majątkowych) do majątku wspólnego małżonków, a następnie śmierci jednego z nich i nabycia w drodze dziedziczenia przez drugiego małżonka udziału w nieruchomości lub w prawie majątkowym ponad własny udział w majątku wspólnym – datą nabycia nieruchomości (praw majątkowych) w drodze spadku po małżonku jest dzień nabycia (wybudowania) nieruchomości (praw majątkowych) do majątku wspólnego małżonków. Kosztami uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) nabytych odpłatnie są udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych. Nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, to np. wydatki na modernizację lokalu. Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych nieruchomości i praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez GUS w Monitorze Polskim (koszty podwyższane co roku o stopień inflacji). Kosztami uzyskania przychodu nieruchomości nabytych nieodpłatnie, tzn. nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, będą udokumentowane nakłady poczynione w czasie ich posiadania, a także kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej nieruchomości lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości nieruchomości i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia nieruchomości czy praw majątkowych. Wolne od podatku są dochody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli uzyskane przychody z tego tytułu przeznaczone zostaną na własne cele mieszkaniowe. Kwota zwolnienia jest limitowana i zależy od tego, w jakiej części przychód zostanie wydatkowany na cele mieszkaniowe, tzn. zwolniony będzie dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Obliczając dochód wolny od podatku można posłużyć się poniższym wzorem: dochód wolny od podatku = dochód x wydatki na cele mieszkaniowe : przychód z odpłatnego zbycia Zatem jeżeli przychód z odpłatnego zbycia w całości zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości zwolniony z PIT. Warunkiem zwolnienia jest ponadto poniesienie wydatków w ściśle określonym terminie tj. trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. W przypadku pracowników koszty uzyskania przychodu zostały określone ryczałtowo i wynoszą:111,25 zł miesięcznie, a za rok podatkowy max. 1335 z jednego stosunku pracy,2005,05 zł za rok podatkowy, jeśli podatnik uzyskuje przychody z więcej niż jednego stosunku pracy,139,06 zł miesięcznie, a za rok podatkowy max. 1668,72 z jednego stosunku pracy w przypadku gdy miejsce zamieszkania podatnika (stałe lub czasowe) jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i nie otrzymuje on dodatku za rozłąkę,2502,56 zł za rok podatkowy dla podatnika „dojeżdżającego” jeśli uzyskuje przychody z więcej niż jednego stosunku który dojeżdża i ponosi większe niż wynika z ryczałtu koszty dojazdu do pracy, może uwzględnić w swoim rocznym rozliczeniu podatkowym faktycznie poniesione wydatki, pod warunkiem, że są one udokumentowane imiennymi biletami okresowymi (kolej, autobus, prom).Na ogół prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodu przy naliczeniu wynagrodzenia nie stanowi problemu. Zdarzają się jednak sytuacje nietypowe, w których pojawiają się pewne wątpliwości, jakie koszty należy uwzględnić przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na w zakresie zastosowania KUPWysokość wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu jest niższa niż pełny ryczałtowy koszt uzyskania w tej sytuacji dotyczy ewentualnego zmniejszenia kosztu do faktycznej wysokości wynagrodzenia (przychodu). Wydaje się że byłoby to działanie nieuzasadnione: ustawa o pdof nie przewiduje okoliczności, w których następuje zmniejszenie miesięcznego kosztu uzyskania przychodu. Jeżeli pracownik otrzymał jakiekolwiek wynagrodzenie ze stosunku pracy, należy zastosować koszty uzyskania w pełnej wysokości. W praktyce pracownik w takim miesiącu poniesie stratę a zaliczka na podatek dochodowy wyniesie 0 zł. Jest to zatem kwestia czysto teoretyczna. Bez względu na przyjętą metodę zaliczka wyniesie zawsze 0, natomiast w zeznaniu rocznym zostanie uwzględniony pełny okresie całego miesiąca pracownik przebywał na zwolnieniu i oprócz premii kwartalnej (rocznej lub innego składnika zmiennego wynagrodzenia o podobnym charakterze) otrzymał wyłącznie zasiłek takim przypadku stosuje się pełny koszt uzyskania przychodów, ponieważ pracownik uzyskał, poza zasiłkiem, również wynagrodzenie ze stosunku jednym miesiącu pracownik otrzymał wynagrodzenie za więcej niż jeden tego, iż pracownik otrzymał więcej niż jedno wynagrodzenie, przy obliczaniu zaliczki można uwzględnić tylko jednomiesięczne koszty uzyskania przychodów. Ustawa wyraźnie bowiem stanowi o wysokości kosztów uzyskania ustalanych miesięcznie, czyli wysokość kosztów uzyskania uwzględnianych do obliczeń w danym miesiącu nie może przekroczyć miesięcznego ryczałtu. Nie ma tu znaczenia, że wynagrodzenie wypłacono za dłuższy niż miesiąc okres. W zeznaniu rocznym pracownik może uwzględnić koszty uzyskania za wszystkie przepracowane miesiące – i w ten sposób odzyska nadpłacony został zwolniony w trakcie roku. Po paru miesiącach została mu wypłacona zaległa premia dotyczy uwzględniania pracowniczych kosztów uzyskania przychodu wobec osoby, która nie jest już pracownikiem. Odpowiedź brzmi – tak. Bez wcześniej istniejącego stosunku pracy nie byłoby prawa do wynagrodzenia, a zatem pracownikowi przysługuje mu prawo do zastosowania kosztów uzyskania, bez względu na czas, w którym zostało ono został zwolniony w roku podatkowym. W następnym roku zostało mu wypłacone wyrównanie tytułem premii polega na tym, że w roku następnym może obowiązywać inna norma miesięcznych kosztów uzyskania. I tu pojawia się pytanie, w jakiej wysokości koszty należy uwzględnić przy obliczaniu zaliczki: bieżące, obowiązujące na moment wypłaty, czy historyczne, jakie obowiązywało w okresie, za który wypłacane jest wynagrodzenie?Odpowiedzi należy szukać w ustawie o pdof. Dochód to różnica pomiędzy uzyskanym przychodem, a kosztem jego uzyskania. Ponieważ koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy oblicza się w miesiącu, w którym pracownik uzyskał przychód, a zaległa premia staje się przychodem dla pracownika dopiero w momencie wypłaty lub postawienia do dyspozycji, należy zastosować koszty uzyskania obowiązujące w momencie wypłaty (postawienia wynagrodzenia do dyspozycji).Pracownik otrzymuje odprawę emerytalną lub rentową wypłacaną ze środków zakładu wynika z art. par. 1 Kodeksu pracy – pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Wypłacone wynagrodzenie ma więc ścisły związek ze stosunkiem pracy, a zatem stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy. Dlatego należy uwzględnić koszty uzyskania przychodu w miesięcznej wysokości w miesiącu wypłaty pracuje w wielu miejscach na część takiej sytuacji u każdego pracodawcy potrącane są koszty uzyskania w pełnej wysokości miesięcznej. Biorąc pod uwagę ograniczenia w wysokości rocznych kosztów, prowadzi to do sytuacji, w której przy dokonywaniu rozliczenia roczne okazuję się, że powstałą niedopłata podatku, ale wszelkie „reklamacje”, zgłaszane niekiedy do płatników są przebywa na urlopie bezpłatnym i w tym czasie otrzymuje zaległą premię. Pracownik mieszka poza miejscem brzmi, czy można uwzględnić koszty w wysokości podwyższonej, skoro pracownik w danym momencie nie świadczy pracy (nie dojeżdża)? Odpowiedź brzmi: jeśli pracownik złożył oświadczenie, z którego wynika, że przysługują mu koszty w wysokości podwyższonej, to takie właśnie koszty należy zawarł z jednym zakładem pracy dwie umowy o pozorom nie jest to sytuacja bardzo rzadka. Pracownik może, bowiem wykonywać bardzo różne zadania w ramach różnych stosunków pracy – dla tego samego pracodawcy lub dla kilku różnych podmiotów. W takim przypadku dla wynagrodzenia z każdego tych stosunków pracy uwzględnia się osobno miesięczną normę kosztu uzyskania przebywał na zwolnieniu lekarskim pełne dwa miesiące, z tym, że w pierwszym z nich otrzymał za kilka dni wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, finansowane ze środków z Art. 92 pierwsze 33 dni (lub 14 w przypadku pracownika powyżej 50 roku życia) niezdolności do pracy z powodu choroby w ciągu roku kalendarzowego opłaca pracodawca. Wynagrodzenie za czas niezdolności stanowi więc przychód ze stosunku pracy – jest to jedna z sytuacji, w której przepisy przewidują wypłatę wynagrodzenia pomimo nieświadczenia pracy. Dlatego w pierwszym miesiącu należy przy ustaleniu zaliczki uwzględnić miesięczne koszty uzyskania przychodu w pełnej wysokości, w drugim miesiącu, kiedy wypłacany jest już tylko zasiłek z ZUS kosztów uzyskania nie uwzględnia się. Również w rozliczeniu rocznym pracownik nie będzie mógł uwzględnić kosztów uzyskania za ten miesiąc. Kiedy nie świadczył pracy i nie otrzymał powyższych przykładów wynikają następujące wnioski: jeżeli pracownik nie uzyskał żadnych przychodów (w rozumieniu art. 12 ustawy) ze stosunku pracy, (np. przez cały miesiąc korzystał ze zwolnienia lekarskiego, przebywał na urlopie bezpłatnym lub urlopie wychowawczym – koszty uzyskania przychodów za ten miesiąc nie mogą być odliczane. Jeżeli natomiast pracownik uzyskał jakiekolwiek wynagrodzenie, to zakład pracy zobowiązany jest odliczać miesięczną kwotę kosztów uzyskania przychodów. Kwestia urlopu bezpłatnego została uregulowana w art. 174 Kodeksu pracy. Wynika z niego, że pracodawca może go udzielić jedynie na pisemny wniosek pracownika. W tym okresie zobligowany jest zwolnić pracobiorcę z obowiązku wykonywania pracy, przy czym pracownik rezygnuje z prawa do wykonywania czynności wynikających z zajmowanej posady. Czas spędzony na urlopie bezpłatnym nie wlicza się w okres pracy, który uprawnia do korzystania z uprawnień pracowniczych. Co za tym idzie, osoba na takim urlopie przestaje podlegać ubezpieczeniom społecznym. Szczegółowe przepisy dotyczące ubezpieczeń społecznych reguluje ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 13 ust. 1 obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne (pracownicy) - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego zakończenia. W związku z tym, że urlop bezpłatny jest zawieszeniem stosunku pracy, przestaje obowiązywać konieczność podlegania ubezpieczeniom urlopu bezpłatnegoPracownik, składając pisemny wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego, nie ma obowiązku podania przyczyn takiego postępowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami udzielenie urlopu zależy od decyzji pracodawcy, który według własnego uznania może się zgodzić bez zastrzeżeń lub podać inny termin, czy też całkowicie odmówić pracownikowi. Podjęte postanowienie odmowne nie musi być w formie pisemnej, a pracownik nie ma żadnego prawa odwoławczego od negatywnej decyzji nie ma prawa bez pisemnego wniosku pracownika kierować go na urlop bezpłatny. Zatem nie ma żadnych podstaw do zmuszenia pracobiorcy do wykorzystania takiego urlopu. Ponadto, jak wynika z art. 1741 - za zgodą pracownika, wyrażoną na piśmie, pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami. Wówczas okres ten wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego któremu udzielono bezpłatnego urlopu może go wykorzystać w dowolny wybrany przez siebie sposób, również na pracę u innego podmiotu gospodarczego, z zastrzeżeniem umowy o zakazie konkurencji, jeżeli takowa została zawarta z poprzednim pracodawcą. Długość omawianego urlopu nie jest jednoznacznie określona w przepisach, jednak w sytuacji, kiedy przekracza 3 miesiące strony mogą przewidzieć dopuszczalność odwołania pracownika z urlopu z ważnych uprawnień pracowniczychNegatywną stroną urlopów bezpłatnych jest niepodleganie ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym przez cały okres ich trwania. Przez wzgląd na fakt, że wykonywanie obowiązków wynikających ze stosunku pracy jest zawieszone, pracodawca wstrzymuje opłacanie składek na ubezpieczenia ZUS. Warto także wiedzieć, że brak uprawnień pracowniczych wynika z faktu, iż okres urlopu nie wlicza się do stażu pracy. W efekcie może to ograniczyć dostęp do świadczeń takich jak okresy wypowiedzenia, nagrody pracownicze bądź odprawy do zasady okres obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym jest przedziałem czasu od dnia rozpoczęcia stosunku pracy do momentu jego ustania. Jak wspomniano na początku, pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym zostaje w pewnym sensie wyłączony z obowiązków pracowniczych - co oznacza zawieszenie stosunku z powyższym pracodawca może zaprzestać opłacania składek na ubezpieczenia ZUS z tytułu zatrudniania pracownika na umowę o pracę. Powinien jednak pamiętać o dodatkowych obowiązkach, jakie nakłada na niego ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Ciąży na nim obowiązek poinformowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przerwie w podleganiu ubezpieczeniom społecznym przez pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym. Co ważne, podczas trwania urlopu zobligowany jest także do składania co miesiąc imiennych raportów ZUS RSA - dołączonych do deklaracji ZUS w przypadku udzielenia urlopu bezpłatnego w trakcie miesiąca, pracodawca zamiast ZUS RSA powinien przedłożyć raport imienny ZUS RCA za daną osobę ubezpieczoną. Formularz zawiera bowiem podstawę wymiaru oraz zestawienie należnych składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za okres, w którym pracownik nie przebywał na urlopie. Takie postępowanie należy zastosować także przy powrocie zatrudnionego do pracy w trakcie miesiąca. A co z ubezpieczeniem zdrowotnym?Urlop bezpłatny wyłącza pracownika również z obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu. Podobnie, jak w przypadku ubezpieczeń społecznych, pracodawca nie musi opłacać składki zdrowotnej za z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, pracownik korzystający z urlopu bezpłatnego traci prawo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia urlopu. Jednak po tym okresie uprawnienie to wygasa, co w efekcie pozbawia pracownika możliwości bezpłatnego korzystania z opieki bezpłatny a zasiłek chorobowyOsoba korzystająca z urlopu bezpłatnego musi zdawać sobie sprawę z tego, że będzie posiadała również ograniczone prawo do zasiłków w razie choroby i macierzyństwa (zasiłku chorobowego, opiekuńczego, macierzyńskiego, wyrównawczego oraz świadczenia rehabilitacyjnego).Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek chorobowy nie przysługuje pracownikowi, jeżeli jego niezdolność do pracy przypada w okresie urlopu bezpłatnego. Prawo to nie istnieje dlatego, iż pracownik przebywając na urlopie bezpłatnym nie podlega także ubezpieczeniu bezpłatny na etacie a działalność gospodarczaPrzedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą oraz jednocześnie zatrudnieni na umowę o pracę muszą pamiętać o obowiązkach związanych z udzielonym im bezpłatnym urlopem przez pracodawcę. Otóż z powodu zawieszenia obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę muszą oni dokonać rejestracji do obowiązkowych ubezpieczeń z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności związku z powyższym przedsiębiorca musi dokonać wyrejestrowania się z ubezpieczeń na druku ZUS ZWUA z pierwszym dniem rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jednocześnie, podając tą samą datę, powinien zgłosić się na formularzu ZUS ZUA do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego z tytułu prowadzonej działalności. Co istotne, przedsiębiorca powinien także opłacać za siebie składkę na Fundusz Pracy, jeżeli nie przekroczył ustawowego wieku zwalniającego go z tego obowiązku (co najmniej 60 lat - dla mężczyzn, co najmniej 55 dla kobiet).Wraz z końcem urlopu bezpłatnego przedsiębiorca powinien ponownie wyrejestrować się z dotychczasowych ubezpieczeń, aby następnie zgłosić się na druku ZUS ZZA do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jak obliczyć miesięczne wynagrodzenie dla pracownika, który korzystał z urlopu bezpłatnego? Zależy od tego, czy jest on wynagradzany stawką godzinową czy stałą stawką miesięczną. Pracownik zadzwonił z prośbą o udzielenie mu urlopu bezpłatnego na dwa tygodnie, od 6 do 17 marca 2017 r. Pracodawca nie widzi przeszkód, aby pracownik był nieobecny, więc zgodził się na urlop bezpłatny we wskazanym okresie. Ile wobec tego wyniesie płaca zasadnicza pracownika za marzec 2017 r., jeśli jego stałe wynagrodzenie to 3250 zł brutto? Pracownik jest zatrudniony na 7/8 etatu i pracuje od poniedziałku do piątku po 7 godzin. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę, aby pracownik złożył wniosek o urlop bezpłatny na piśmie. Taką formę wniosku wymusza kodeks pracy (art. 174 par. 1). Pracodawca może wyrazić zgodę na taki urlop, ale nie musi, jeśli pracownik jest mu w pracy potrzebny. Jednak gdy już udzieli zatrudnionemu urlopu bezpłatnego, to nie zapłaci za ten czas wynagrodzenia. Ten przepis nie działa w drugą stronę, czyli pracodawca nie może narzucić pracownikowi, aby ten skorzystał z urlopu bezpłatnego. To do pracownika należy decyzja o złożeniu wniosku. Zobacz: Urlopy Ustalenie pensji zależne od rodzaju stawki Jeśli pracownik jest wynagradzany stawką godzinową i w danym miesiącu korzysta z urlopu bezpłatnego, to po prostu otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie za czas przepracowany. Nie ma potrzeby pomniejszania płacy. Natomiast dla pracowników ze stałą stawką miesięczną należy zastosować przepisy w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy. Zgodnie z przepisem, w celu ustalenia o ile mniej pracownik dostanie, jeśli skorzysta z urlopu bezpłatnego, należy jego płacę miesięczną (stawkę z umowy o pracę) podzielić przez liczbę godzin przypadających w danym miesiącu do przepracowania. Otrzymaną kwotę następnie należy pomnożyć przez liczbę godzin nieobecności pracownika w pracy z powodu urlopu bezpłatnego. Wynik działania należy odjąć od miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, aby otrzymać stawkę za miesiąc, w którym wystąpił urlop bezpłatny. Wszystkie powyższe działania odnoszą się do kwoty brutto. Dopiero po obliczeniu płacy zasadniczej za część miesiąca należy obliczyć wynagrodzenie netto. Powyższą zasadę stosuje się także, gdy zatrudnienie (lub zwolnienie) pracownika przypada w trakcie miesiąca, zatem kiedy ma otrzymać wynagrodzenie tylko za jego część. [przykład] Natomiast jeśli urlop bezpłatny trwa cały miesiąc kalendarzowy, to pracownik za ten miesiąc w ogóle nie otrzyma płacy zasadniczej i nie potrzeba żadnych przeliczeń. Polecamy produkt: Kodeks pracy 2017 - praktyczny komentarz z przykładami Konieczna wzmianka w świadectwie pracy Należy także pamiętać, aby informację o urlopie bezpłatnym zawrzeć w świadectwie pracy, jest to bowiem czas, którego nie wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Nie jest wliczany do stażu, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, może nie być wliczony do okresu wymaganego przy dodatku stażowym lub nagrodzie jubileuszowej. Jest to dla pracownika także okres nieskładkowy, zatem może mieć wpływ na uprawnienia do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Warto pamiętać, że jeśli urlop bezpłatny trwa co najmniej jeden miesiąc, to wymiar roczny urlopu pracownika ulega proporcjonalnemu obniżeniu, o ile pracownik nie wykorzystał wcześniej urlopu wypoczynkowego w przysługującym lub wyższym wymiarze. Jeśli więc pracownik zdążył wykorzystać cały przysługujący mu urlop wypoczynkowy, zanim udzielono mu urlopu bezpłatnego, pracodawca nie może mieć do niego w związku z tym żadnych roszczeń. Wykorzystanie przysługującego wolnego nie uniemożliwia więc udzielenia urlopu bezpłatnego. ⒸⓅ Za okres urlopu bezpłatnego płatnik nie musi odprowadzać za pracownika składek, bo nie otrzymuje za ten okres wynagrodzenia. Jeśli urlop obejmuje tylko część miesiąca, składki trzeba obliczyć proporcjonalnie, w zależności od tego, czy pracownik wynagradzany jest stawką godzinową, czy stałą stawką miesięczną. Zobacz: Wskaźniki i stawki PRZYKŁAD Ile godzin przepracowano Pracownik zatrudniony na 7/8 etatu z wynagrodzeniem 3250 zł brutto korzysta z urlopu bezpłatnego w okresie od 6 do 17 marca 2017 r. Ile wyniesie jego wynagrodzenie brutto za marzec? KROK 1. Ustalamy liczbę godzin do przepracowania w marcu 2017: 23 dni robocze x 7 godzin (zgodnie z wymiarem czasu pracy pracownika) = 161 godzin KROK 2. Ustalamy liczbę godzin, których pracownik nie przepracuje z uwagi na urlop bezpłatny: Urlop bezpłatny od 6 do 17 marca 2017, czyli 10 dni po 7 godzin = 70 godzin KROK 3. Obliczamy płacę zasadniczą za przepracowaną część miesiąca: 3250 zł brutto : 161 godzin (jakie miałby przepracować) x 70 godzin urlopu bezpłatnego = 1413,04 zł 3250 zł brutto minus 1413,04 zł = 1836,96 zł brutto za przepracowaną część marca 2017 r.ⒸⓅ Podstawa prawna - Ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy ( z 2016 r. poz. 1666 ze zm.). - Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy ( nr 62, poz. 289 ze zm.). Zobacz: Kalkulatory

koszty uzyskania przychodu a urlop bezpłatny