Przestępstwo opisane w art. 200 kodeksu karnego zakłada, że każdy, kto dopuszcza się stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej z osobą poniżej 15 roku życia podlega karze. Za przestępstwo może odpowiedzieć tylko osoba, która ukończyła 17 lat chorobotwórcze giną. Te mechanizmy obronne wykształcają się w pełni dopiero ok. 19.–20. roku życia. Wcześniej układ rozrodczy dziewcząt jest bezbronny; chroni go jedynie mechaniczna osłona – błona dziewi-cza. Podejmując współżycie, młoda dziewczyna pozbawia się tej ochrony; niedojrzała błona śluzowa pochwy Dwaj mieszkańcy Bytowa skazani za współżycie z 14-latkami. Obie dziewczynki zaszły w ciąże. To uczennice tego samego gimnazjum w Bytowie. Jak się okazało, jedna z nich, w chwili ujawnienia sprawy, była w trzydziestym tygodniu ciąży, druga, w trzecim miesiącu. Sprawę śledczym zgłosili szkoła oraz lekarz. Współżycie z osobą poniżej 15. roku życia jest przestępstwem W 2021 r. dla kierowców do 24 roku życia odnotowany został najwyższy wskaźnik liczby wypadków na 10 tys. populacji. Całkiem sporo młodych kierowców zarzeka się, że pomimo młodego wieku, są dobrymi kierowcami i nie powodują ryzyka na drodze .W przeciwieństwie np. do osób starszych, które mają już gorszy wzrok, niższą Według danych KGP 1 z 6 prób samobójczych podjętych przez osoby poniżej 18. roku życia okazała się śmiertelna. W 2021 roku Polska Policja zarejestrowała najwyższą liczbę zamachów samobójczych (zakończonych i niezakończonych śmiercią) od zmiany formularza KSIP 10 wykorzystywanego do zbierania informacji o zachowaniach Zgodnie z Ustawą o Wychowaniu w Trzeźwości i Przeciwdziałaniu Alkoholizmowi w Polsce nie można sprzedawać napojów alkoholowych nieletnim, tj. osobom poniżej 18 roku życia. Za napój alkoholowy według ustawy uważa się napój o zawartości alkoholu większej niż 0,5%. AOU8. Związek dorosłego mężczyzny z szesnastolatką - czy grozi za to kara? Zgodnie z art. 200 § 1 Kodeksu karnego „kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. W chwili obecnej nie można zatem mówić, nawet gdyby doszło do współżycia, o obcowaniu płciowo z osobą poniżej 15 lat.” Namawianie do spożywania alkoholu osoby poniżej osiemnastego roku życia Nie ma zatem powodów do obaw. Problem może dotyczyć „rozpijania małoletniej”, bowiem w tym zakresie podawania alkoholu osobom poniżej 18. roku życia jest karalne. Zgodnie z art. 43 ust 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi „kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione, albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie”. Istotne jest zatem, aby syn nigdy nie podawał dziewczynie alkoholu, by nie było takiej sytuacji, że poda jej alkohol i zostanie nakryty przez policję. Z każdej innej sytuacji jest się w stanie wybronić. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Najlepsza odpowiedź Cichyp odpowiedział(a) o 11:28: nic, nieletnia dziewczynka to poniżej 18 lat, a karane jest za sex z osoba poniżej 15 roku życia... oto fragment kodeksu karnego:---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Kodeks KarnyArt. 200. § 1. Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 54. § 1. Wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę 57. § 1. Jeżeli zachodzi kilka niezależnych od siebie podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia albo obostrzenia kary, sąd może tylko jeden raz karę nadzwyczajnie złagodzić albo obostrzyć, biorąc pod uwagę łącznie zbiegające się podstawy łagodzenia albo obostrzenia.§ 2. Jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie 60. § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1.§ 2. Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, w szczególności:1) jeżeli pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody,2) ze względu na postawę sprawcy, zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub o jej zapobieżenie,3) jeżeli sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym jeśli dziewczynka miała poniżej 15 roku życia to grozi mu od 2 do 12 lat, okolicznością łagodzącą jest obopólna zgoda i brak karalności mężczyzny. Odpowiedzi Dépassé. odpowiedział(a) o 17:02 5-10 lat. Zależy od sędzi. 5-10 lat są nawet takie przypadki gdzie mężczyzna kilka razy to robił i za to może dostać nawet 15 lat blocked odpowiedział(a) o 09:34 Min 5 lat pozbawienia wolności. Najmniej 5 lat, a najwięcej 15. Jeśli ta dziewczyna ma poniżej 15 lat to grozi mu od 2 do 12 lat. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub granica wieku małoletniego, inna czynność seksualna, umyślność sprawcy, nadużycie zaufania Karalność obcowania z małoletnim poniżej 15 roku życia – art. 200 § 1 Kodeksu karnego Art. 200. § 1. Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. (…) Karalność obcowania z małoletnim poniżej 18 roku życia – art. 199 § 3 Kodeksu karnego Art. 199. § 1. Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeżeli czyn określony w § 1 został popełniony na szkodę małoletniego, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 3. Karze określonej w § 2 podlega, kto obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy. Cel przepisów – ochrona osób małoletnich Przestępstwo obcowania płciowego z małoletnim należy do grupy przestępstw ujętych w rozdziale XXV Kodeksu karnego, skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności. Wolność seksualna jest tutaj rozumiana, jako wolność wyboru w sferze własnego życia seksualnego, bez karalnej ingerencji ze strony innych osób. W przypadku przestępstw seksualnych przeciwko osobom małoletnim, pod ochroną pozostaje przede wszystkim prawidłowy rozwój emocjonalny, intelektualny i fizyczny małoletnich. Nie chodzi tu wyłącznie o demoralizację małoletniego. Im młodsze jest dziecko, które stało się ofiarą przestępstwa seksualnego, tym bardziej dolegliwe mogą być skutki w sferze późniejszego funkcjonowania psychicznego i fizycznego takiej osoby, przejawiające się pod postacią różnego rodzaju traum, nerwic, zaburzeń i dysfunkcji w życiu osobistym i relacjach społecznych. Wiek małoletniej ofiary przestępstwa seksualnego w sposób oczywisty rzutuje na stopień społecznej szkodliwości czynu i wysokość kary. Przestępstwo obcowania płciowego z osobą małoletnią określane jest również jako typowe przestępstwo pedofilii. Przestępstwo obcowania z małoletnim poniżej 15 lat – art. 200 § 1 Istotą przestępstwa z art. 200 § 1 jest obcowanie płciowe z małoletnim, który nie ukończył 15 roku życia lub dopuszczenie się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej, doprowadzenie jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania. O ile pojęcie „obcowania płciowego” nie wymaga dodatkowego definiowania i może być również rozumiane w sposób potocznie przyjęty, to w obrębie pojęcia „innej czynności seksualnej” ukształtowana została w orzecznictwie sądów w miarę spójna i jednoznaczna definicja znaczeniowa. Sąd Najwyższy przyjmuje, że „(…) „inna czynność seksualna”, w rozumieniu art. 200 § 1 KK (a także w rozumieniu art. 197 § 2 KK oraz art. 198 KK i 199 KK), to nie mieszczące się w pojęciu „obcowania płciowego” takie zachowanie, „które związane jest z szeroko rozumianym życiem płciowym człowieka, polegające na kontakcie cielesnym sprawcy z pokrzywdzonym lub przynajmniej na cielesnym i mającym charakter seksualny zaangażowaniu ofiary” (…) Zachowanie to obejmuje też sytuacje, „w których sprawca, zmierzając do pobudzenia lub zaspokojenia swojego popędu, nie tylko dotyka narządów płciowych pokrzywdzonego (choćby przez bieliznę lub odzież), lecz podejmuje również inne czynności w zetknięciu z jego ciałem (np. pieszczoty, pocałunki)” (post. SN z r, III KK 292/16). Sposób działania sprawcy Sposób działania sprawcy przestępstwa z art. 200 § 1 polega na „obcowaniu” płciowym lub „dopuszczaniu się” określonych czynności lub „doprowadzeniu” do określonych zachowań. Choć przestępstwo z art. 200 § 1 ma charakter skutkowy, to bezprawność zachowania polegającego na doprowadzeniu do określonych zachowań obejmuje także etap poprzedzający sam akt poddania się przez małoletniego „innej czynności seksualnej” lub wykonanie tej czynności. Chodzi tu zwłaszcza o wywołanie u małoletniego chęci podjęcia lub poddania się czynnościom seksualnym. Na gruncie sprawy, w której zaistniała podobna okoliczność, Sąd Apelacyjny w Białymstoku uznał, że: „(…) do wyczerpania znamion dochodzi nie tylko wówczas gdy wola ofiary była przeciwna do oczekiwań sprawcy lub nie była jasno określona ale dopuszcza się przestępstwa z art. 200 § 1 KK także i ten, który swoim aktywnym zachowaniem ukierunkowanym na odbycie stosunku z małoletnim wywołuje u niego chęć udziału w określonych w przepisie czynnościach a nawet wtedy gdy tylko ułatwia podjęcie decyzji małoletniemu niewykluczającemu uczestnictwa w tych czynnościach stwarzając przy tym warunki umożliwiające faktyczne zrealizowanie zamierzonego celu np. poprzez zapewnienie odosobnienia, wywołanie u małoletniego przekonania o braku naganności takich zachowań” (wyr. z r, II AKa 302/02). Trzeba również podkreślić, że zgoda małoletniego w żadnym stopniu nie uchyla bezprawności ani karalności działania sprawcy. Rodzaj winy; wiek małoletniego Przestępstwo z art. 200 § 1 jest przestępstwem umyślnym, które może zostać popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim (art. 9 § 1 – sprawca chce popełnić przestępstwo), jak i w zamiarze ewentualnym (art. 9 § 1 in fine – sprawca przewidując możliwość popełnienia przestępstwa, godzi się na to). Przyjmuje się, że popełnienie tego przestępstwa następuje także wtedy, gdy sprawca nie ma wiedzy, że osoba małoletnia nie ukończyła lat 15, ale możliwość taką przewiduje i godzi się na to. Przypisanie sprawcy odpowiedzialności za to, że choć nie wiedział, że małoletni ma mniej niż 15 lat, to okoliczność tę przewidywał, zależy od okoliczności konkretnego zdarzenia. Sąd Apelacyjny w Krakowie wyraził pogląd, że „W wypadku przestępstwa z art. 200 § 1 ewentualny błąd co do liczbowego znamienia określonego tam czynu zabronionego należy rozważać z uwzględnieniem takich okoliczności, jak w szczególności wygląd małoletniego w tym jego wzrost oraz ubiór w czasie czynu. Relewantnym kryterium jest także stopień rozwoju psychicznego pokrzywdzonego” (wyr. z r., II AKa 233/17). Zgodnie z art. 28 § 1 nie popełnia przestępstwa, kto pozostaje w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego. W przypadku przestępstwa z art. 200 § 1 znamieniem przestępstwa będzie wiek osoby małoletniej. Ustalanie w toku sprawy karnej okoliczności rzutujących na możliwość przewidywania przez sprawcę wieku osoby pokrzywdzonej, odbywa się w oparciu o materiał dowodowy konkretnej sprawy. Służą temu również opinie biegłych sądowych, np. z zakresu antropologii czy psychologii. Inne przestępstwa obcowania z małoletnim W niektórych sytuacjach, obcowanie płciowe będzie przestępstwem, niezależnie od wieku ofiary. Dotyczy to w szczególności przestępstw: zgwałcenia (art. 197 wykorzystania upośledzenia lub bezradności (art. 198 i przestępstwa nadużycia stosunku zależności (art. 199 § 1 Osobą pokrzywdzoną popełnieniem tych przestępstw seksualnych może być zarówno osoba dorosła, jak i małoletnia. Popełnienie tych przestępstw w stosunku do małoletniego będzie wpływać na wysokość kary (patrz: art. 197 § 3 dot. małoletniego poniżej lat 15; art. 199 § 2 dotyczący małoletniego poniżej lat 18) lub, jak w przypadku art. 198 będzie skutkować kumulatywną kwalifikacją z innymi przepisami przewidującymi wyższe kary. Przestępstwo obcowania seksualnego z małoletnim poniżej 18 lat – art. 199 § 3 Kodeks karny przewiduje odpowiedzialność karną za obcowanie płciowe z małoletnim, który nie ukończył lat 18, nawet wówczas, gdy obcowanie to nie wiązało się z popełnieniem żadnego z wyżej wymienionych przestępstw. Podstawę odpowiedzialności stanowi art. 199 § 3 zgodnie z którym, karze od 3 miesięcy do lat 5 pozbawienia wolności podlega ten, kto „obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy”. Skoro w przepisie tym mowa jest o „małoletnim”, nie zaś o „małoletnim poniżej lat 15”, to pokrzywdzonym może być każda osoba, która nie ukończyła lat 18. Podkreślić należy, że Kodeks karny nie zawiera własnej definicji osoby małoletniej, posługując się jednocześnie takimi kategoriami wiekowymi, jak osoba nieletnia bądź małoletnia. Wykładnia powinna więc następować w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, z których wynika, że małoletnim jest osoba, która nie osiągnęła pełnoletniości, czyli nie ukończyła 18 roku życia (art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego). Nadużycie zaufania Pojęcie „korzyści majątkowej”, o której mowa w art. 199 § 3 nie wymaga szczególnego definiowania. „Korzyść osobista” może być rozumiana jako korzyść o charakterze niemajątkowym, która łączy się z polepszeniem sytuacji lub zaspokojeniem jakichś potrzeb otrzymującego tę korzyść. Najbardziej ocennym pojęciem, o którym mowa w art. 199 § 3 jest „nadużycie zaufania” osoby małoletniej. Zaufanie może być oparte na rozmaitych podstawach. Może na przykład wynikać z relacji opartej na przyjaźni, bliskości emocjonalnej czy wspólnych zainteresowaniach i powodować wiarę małoletniego w dobre intencje innej osoby. Definicja tego pojęcia może być jednak dużo szersza, zaś jego rekonstrukcja w toku sprawy karnej odbywa się z uwzględnieniem konkretnej sytuacji. Nie można bowiem tracić z pola widzenia faktu, że podstawowym celem omawianego przepisu jest ochrona osób małoletnich. Orzekając w jednej ze spraw, w której między małoletnią a sprawcą istniał związek dalszego pokrewieństwa, Sąd Najwyższy uznał, że pojęcie „nadużycie zaufania” nawiązuje do zjawiska tzw. uwiedzenia ofiary: „(…) Art. 199 § 3 zakłada więc, że współżycie pomiędzy sprawcą a jego ofiarą następuje za jej zgodą, tyle że podjętą w wyniku szczególnej motywacji, którą jest zaufanie do sprawcy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należało, że dla przypisania oskarżonemu nadużycia zaufania, którym darzyła go pokrzywdzona, nieistotne były takie okoliczności, jak stopień rozwoju sfery seksualności pokrzywdzonej, szeroko pojmowana swoboda jej zachowań, wcześniejsze spożycie przez nią alkoholu, jak również brak inicjatywy ze strony sprawcy. Nie było więc konieczności prowadzenia w tym zakresie pogłębionego postępowania dowodowego, w tym – powołania biegłego z zakresu seksuologii „na okoliczność świadomości i dojrzałości w sferze seksualnej pokrzywdzonej oraz jej współdziałania w zarzucanym oskarżonemu czynie” (post. SN z r., III KK 328/18). Zestawienie znamion art. 200 § 1 i art. 199 § 3 prowadzi do wniosku, że drugi z tych przepisów dotyczy obcowania płciowego (lub innych czynności seksualnych) z małoletnim, który ukończył lat 15, ale nie ukończył jeszcze lat 18. Kontakty seksualne z osobą poniżej 15 roku życia są bowiem karalne zawsze, niezależnie od spełnienia przesłanek z art. 199 Wyższe jest również w takim przypadku zagrożenie karą. Przestępstwo nadużycia zaufania w stosunku do małoletniego (art. 199 § 3 ma charakter umyślny i może zostać popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Postępowanie dowodowe Postępowania prokuratorskie i sądowe w tego typu sprawach wiążą się z potrzebą weryfikacji i prawidłowej oceny twierdzeń stron. Przy braku innych bezpośrednich dowodów przestępstwa, konieczne jest przeprowadzenie wielu dodatkowych dowodów, w tym dowodów z opinii biegłych lub ekspertów różnych specjalności (np. z zakresu genetyki, antropologii, psychologii, seksuologii). Należy również pamiętać, że przepisy postępowania karnego przewidują w przypadku niektórych przestępstw seksualnych pewne ograniczenia dowodowe i szczególny tryb przesłuchiwania osób pokrzywdzonych. W sprawach o tak wysokim stopniu skomplikowania, skorzystanie przez osoby pokrzywdzone (lub przez ich opiekunów prawnych) z pomocy fachowego pełnomocnika może mieć znaczenie dla prawidłowych ustaleń faktycznych i oceny prawnej całej sprawy, jak również, dla ewentualnych późniejszych roszczeń odszkodowawczych. Wśród wielu słusznych i trafnych oskarżeń, ciągle zdarzają się sprawy, w których fałszywe posądzenie o pedofilię motywowane jest na przykład chęcią zemsty lub porachunkami na tle osobistym, małżeńskim czy majątkowym. Obrona przed tego typu zarzutami jest szczególnie trudna. Dlatego, skorzystanie przez osoby podejrzane i oskarżone o popełnienie przestępstw seksualnych z pomocy profesjonalnego obrońcy już od chwili zatrzymania lub przedstawienia pierwszych zarzutów karnych, będzie służyło prawidłowej realizacji prawa do obrony w toku całego postępowania karnego, co może mieć znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Dokładne i aktualne opisy znamion przywołanych wyżej przepisów oraz zagrożenia karami, zawarte są w wymienionych w tekście przepisach Kodeksu karnego. adwokat Marek Dulniak Warszawa, 1 grudnia 2018 r. Zobacz również: przestępstwa seksualne, przestępstwo uzyskiwania dostępu do nielegalnej pornografii, przestępstwo zgwałcenia. Prawo rodzinne w Polsce jest regulowane przez Kodeks rodzinny i opiekuńczy, obowiązujący nieprzerwanie od 1965 roku. Tam też opisano wszelkie zagadnienia dotyczące instytucji może wziąć ślub zgodnie z polskim prawem?Małżeństwem określa się związek dwojga osób odmiennych płci, który powstał w wyniku ich zgodnej woli, w formie która jest zbliżona do klasycznych umów to, że w związek małżeński wstąpić może każda kobieta i każdy mężczyzna po ukończeniu 18 roku życia, pod warunkiem że ich partnerzy również są pełnoletni i odmiennej od reguły pełnoletniościW niektórych przypadkach, kobieta która ukończyła 16. rok życia może również wstąpić w związek małżeński, jeśli jej partner jest pełnoletni. Dzieje się to za zgodą sądu, w sytuacji gdy sędzia należąc do właściwej miejscowo instytucji stwierdzi, że zawarcie takiego związku leży w interesie (przyszłej) istotne, w tym wypadku nie ma znaczenia wola rodziców kobiety: decyzję wydaje sąd opiekuńczy na wyraźny wniosek zainteresowanej. Podobne prawo nie dotyczy jednak niepełnoletnich mężczyzn: oni muszą bezwzględnie poczekać aż do pełnoletniości. Ukończony 16-ty rok życia jest niezbędny w momencie wydawania przez sąd wyroku. To oznacza, że - uwzględniając czas oczekiwania na rozprawę - można wystąpić z wnioskiem o udzielenie zgody na wstąpienie w związek małżeński z może być przesłanką do zezwolenia na zawarcie związku małżeńskiego?Zasadniczo decyzja każdorazowo podlega rozwadze sądu. Fakt, że w jednym przypadku sędzia uzna, że zawarcie związku małżeńskiego z powodu ciąży jest akceptowalne, nie znaczy to, że tak się stanie w innym jest ustalenie w trakcie rozprawy, że związek ten ma szansę być szczęśliwym i spełnionym w przyszłości, dlatego też w informacjach we wniosku należy raczej wspominać o silnym uczuciu i chęci stworzenia wspólnego gospodarstwa domowego i dopiero w drugiej kolejności - o ewentualnych względach praktycznych, jak stan brzemienny powstał we współpracy z Opublikowano: | Kategorie: Prawo, Seks i płeć, Wiadomości z krajuLiczba wyświetleń: 857Sąd w Częstochowie zdecydował się uniewinnić obywatela Rumunii cygańskiego pochodzenia, od zarzutu obcowania płciowego z osobą poniżej piętnastego roku życia. W uzasadnieniu sędziowie podkreślili, że mężczyzna ma „niski stopień socjalizacji i świadomości”, natomiast stosunki seksualne z osobami nieletnimi są jednym z elementów tradycji mniejszości etnicznej do której urodzony w Rumunii został oskarżony o łamanie prawa w Polsce oraz w swojej ojczyźnie, ponieważ w obu tych państwach miał dopuścić się nielegalnego z punktu widzenia prawa obcowania płciowego z osobą nie mającą skończonego 15. roku życia. Sąd Rejonowy w Częstochowie uznał jednak, że w tym przypadku nie doszło do przestępstwa, ponieważ mężczyzna i dziewczynka zawarli ze sobą małżeństwo w świetle cygańskiej przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości czyn ten miał niską szkodliwość społeczną, zaś oboje byli przeświadczeni, że jako małżeństwo mogą swobodnie utrzymywać stosunki seksualne. Obywatel Rumunii nie znał ani polskiego prawa, ani polskiej obyczajowości, a ponadto cechował się „niskim poziomem socjalizacji i świadomości”, co miało być dodatkowo okolicznością podkreślili, że wśród cygańskiej społeczności podobne małżeństwa nie są niczym szczególnym, stąd są po prostu społecznie akceptowane zarówno przez ich rodziny, jak i lokalną społeczność. Oboje przebywali z kolei na terenie Polski, ponieważ przyjechali pracować do naszego podstawie: Źródło: TAGI: Cyganie, Małolaty i seks, Małżeństwo z dziećmi, Proces sądowy, RomowiePoznaj plan rządu!OD ADMINISTRATORA PORTALUHej! Cieszę się, że odwiedziłeś naszą stronę! Naprawdę! Jeśli zależy Ci na dalszym rozpowszechnianiu niezależnych informacji, ujawnianiu tego co przemilczane, niewygodne lub ukrywane, możesz dołożyć swoją cegiełkę i wesprzeć "Wolne Media" finansowo. Darowizna jest też pewną formą „pozytywnej energii” – podziękowaniem za wiedzę, którą tutaj zdobywasz. Media obywatelskie, jak nasz portal, nie mają dochodów z prenumerat ani nie są sponsorowane przez bogate korporacje by realizowały ich ukryte cele. Musimy radzić sobie sami. Jak możesz pomóc? Dowiesz się TUTAJ. Z góry dziękuję za wsparcie i nieobojętność!Poglądy wyrażane przez autorów i komentujących użytkowników są ich prywatnymi poglądami i nie muszą odzwierciedlać poglądów administracji "Wolnych Mediów". Jeżeli materiał narusza Twoje prawa autorskie, przeczytaj informacje dostępne tutaj, a następnie (jeśli wciąż tak uważasz) skontaktuj się z nami! Jeśli artykuł lub komentarz łamie prawo lub regulamin, powiadom nas o tym formularzem kontaktowym.

współżycie z osobą poniżej 18 roku życia